Simple Machines Forum

ผู้เขียน หัวข้อ: กรณ์ ณรงค์เดช  (อ่าน 386 ครั้ง)

mochimaro

  • Administrator
  • นักข่าวสมิหลาไทม์
  • *****
  • กระทู้: 62
    • ดูรายละเอียด
กรณ์ ณรงค์เดช
« เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2010, 10:31:28 AM »





กรณ์ ณรงค์เดชเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้อง 3 คน คือ กฤษณ์ ณรงค์เดช น.พ.ณพ ณรงค์เดช  สมรสกับ พอฤทัย บุณยะจินดา และนายกรณ์ ณรงค์เดช ศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน เอกศิลป์ ภาษาเยอรมัน ปริญญาโทด้านบริหารทรัพยากรบุคคล จากอังกฤษ คณะบริหารธุรกิจ ด้านการจัดการ เอกการตลาด ที่ Webster University กรุงเจนีวา ประเทศ สวิสเซอร์แลนด์ และเกียรตินิยมอันดับ 2 คณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด ที่ Webster University ประเทศอังกฤษ
27ปี เวทีเกียรติยศ
    ปัจจุบันเขาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร หรือ ซีอีโอ บริษัท เคพีเอ็น ไลฟ์สไตล์ จำกัด
     “เวทีนี้เดิมคือสยามกลการ แต่ภายหลังเปลี่ยนเป็น KPN AWARD เป็นเวทีที่มีการประกวดมายาวนานที่สุด ปีนี้เข้าสู่ปีที่27 และเป็นความภูมิใจที่สุดคือได้รับถ้วยพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยได้ปีแรกในปี2531 ที่ผ่านมาเมื่อคัดเลือกเรียบร้อยแล้วจะถ่ายทอดเฉพาะรอบสุดท้ายเท่านั้น แต่ปีนี้เป็นปีแรกที่ขยายเวลาเป็นเก้าสัปดาห์ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบไปเยอะให้ทันสมัยขึ้น เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายมากขึ้น แต่หลักๆจะเน้นเรื่องร้องเพลง ผลการตัดสินมาจากกรรมการไม่ได้มาจากการโหวต
     เวทีการประกวดรุ่นแรกคือรุ่นพี่เบิร์ด ถัดมาก็คือรุ่นพี่เจนนิเฟอร์ คิ้ม ,อุ้ย – รวิวรรณ และทาทา ยัง ก็คือมาจากเวทีนี้ จากเดิมเมื่อประกวดเสร็จค่ายไหนสนใจก็รับผู้ประกวดไปเป็นศิลปิน ปีนี้เป็นปีแรกที่ลุกขึ้นมาทำค่ายเพลงเองเพื่อน้องๆที่ประกวดโดยเฉพาะ  โดยไม่รับนักร้องข้างนอกเลย”
ผู้บริหารรุ่นใหม่สืบทอดธุรกิจดนตรี
   ปีนี้เป็นปีแรกที่กรณ์เข้ามาดูแลเวทีเกียรติยศ หลังจากที่ผ่านมาคุณหญิงพรทิพย์จะเป็นผู้ดูแล
   “ตอนที่เข้ามาทำ KPN แรกๆเป็นไฟล์บังคับ แต่เมื่อได้มาคลุกคลีก็ทำให้เรามีความสุขกับการทำงาน ปีนี้เป็นปีแรกที่ผมเข้ามาดูแล ปีหน้าก็มีปรับเปลี่ยนเพิ่มเข้าไปอีก คือจะทำให้สนุกสนานมากยิ่งขึ้น อย่างปีนี้ที่ถูกพูดถึงคือเป็นอะไรที่เดาไม่ได้ รายการเราไม่ได้ตัดคนออกทีละคน กลยุทธ์ของรายการคือจะออกกี่คนเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ ต้องติดตามเอง”
   “ก่อนหน้านี้ทำธุรกิจส่วนอื่นของครอบครัวมาก่อนคือดุแลเรื่องธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แต่เพิ่งเข้ามาดูแลธุรกิจนี้ปีนี้เท่านั้นเอง เนื่องจากคอนเซ็ปต์ของรายการเปลี่ยนไปจากเดิมที่ถ่ายทอดเพียงอาทิตย์เป็น 9 อาทิตย์จึงพูดคุยกันว่าใครจะเป็นผู้ดูแล ที่ผ่านมาก็เคยดุแลรายการเรียลลิตี้ของเมืองอกมาเยอะด้วย จึงได้รับมอบหมายให้ดูแล”
     ถ้าพูดถึงผลตอบรับถือว่าดีสำหรับการปรับเปลี่ยนในปีแรก เนื่องจากปัจจุบันการประกวดร้องเพลงมีเยอะมาก ไม่ได้เป็นเวทีเดียวของประเทศไทยเหมือนสมัยก่อนแล้ว ไม่คิดว่าคนจะพูดถึงเยอะขนาดนี้ กระแสตอบรับก็ค่อนข้างดี กว่าที่คิดไว้ ยังมีบางส่วนที่นำไปปรับเปลี่ยนให้ดีขึ้นในปีหน้า และหาตลาดให้ไม่เหมือนรายการอื่น คือเราจะเน้นคุณภาพ ผู้ที่ผ่านเวทีจะเป็นที่ยอมรับว่าร้องเพลงได้ดี โดยเราจะเน้นต่อไปในเรื่องการร้อง”
ก้าวสู่การเป็นศิลปิน
   “เชื่อว่าอาชีพสิลปินเป็นอาชีพที่น้องๆหลายคนคงใฝ่ฝัน สมัยก่อนถูกมองว่าเป็นอาชีพเต้นกินรำกิน สมัยนี้ไม่ใช่แล้วกลายเป็นอาชีพที่มีเกียรติ สร้างรายได้ให้กับครอบครัว ใครสนใจอยากเข้าร่วมประกวดกับทาง KPN อยากให้ไปฝึกมาเยอะๆ ต่อไปจะเป็นรายการที่มีทุกปี
ชีวิตโรยด้วยกลีบกุหลาบ
    “ถือว่าโชคดีคนหนึ่งที่ไม่ค่อยลำบาก แต่ที่บ้านจะเลี้ยงระบบคิดเองทำเองตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่ตอนไปเรียนเมืองนอก พ่อแม่จะให้เงินก้อนไปแล้วบอกว่าเป็นค่าใช้จ่ายขณะอยู่เมืองนอก ถ้าใช้เหลือก็เก็บไว้แต่ถ้าใช้หมดก็คือหมด ฝึกให้คิดเองตั้งแต่เด็ก”
    กรณ์เริ่มจับธุรกิจตอนอายุ 16 ปี โดยเป็นเอเย่นต์นำเข้านาฬิกาแบรนด์ดังจากเมืองนอกเข้ามาขาย เป็นผู้ก่อตั้ง และกรรมการ ร้านดิ อาวเออร์ กลาส (Hourglass) ซึ่งเป็นร้านจำหน่ายนาฬิกานำเข้า จากประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เช่น แดเนียล รอส, โรเล็กซ์, ปาเต๊ะ ฟิลิป, โชปาร์ด, แทคฮอยเออร์ ฯลฯ ที่ศูนย์การค้า เดอะพรอมานาด โรงแรมฮิลตันฯ และมีน้ำหอม เนคไท
    สำหรับ KPN AWARD กำลังเป็นอีกบทพิสูจน์สำหรับ “กรณ์ ณรงค์เดช” ว่าจะนำพาเวทีเกียรติยศไปสู่ทิศทางใด



บันทึกการเข้า

myz1235

  • นักข่าวสมิหลาไทม์
  • *****
  • กระทู้: 5
    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์
Re: กรณ์ ณรงค์เดช
« Reply #1 เมื่อ: พฤษภาคม 08, 2010, 09:17:08 AM »
A long time ago, there was a huge apple tree. A little boy loved to come and play around it every day. He climbed to the tree top, ate the apples, took a nap under the shadow… He loved the tree and the tree loved to play with him.
World of Warcraft power leveling,
  Time went by…The little boy had grown up and he no longer played around the tree.

  One day, the boy came back to the tree and looked sad.World of Warcraft power leveling “Come and play with me,” the tree asked the boy.

  “I am no longer a kid, I don’t play around trees anymore.” The boy replied, “I want toys. I need money to buy them.” “Sorry, but I don’t have money…but you can pick all my apples and sell them. So, you will have money.” The boy was so excited. He picked all the apples on the tree and left happily. The boy didn’t come back after he picked the apples. The tree was sad.
wow gold,
  One day,wow gold the boy returned and the tree was so excited. “Come and play with me.” The tree said. “I don’t have time to play. I have to work for my family. We need a house for shelter. Can you help me?” “Sorry, but I don’t have a house. But you can cut off my branches to build your house.” So the boy cut all the branches of the tree and left happily.
aoc power leveling,
  The tree was glad to see him happy but the boy didn’t appear since then.aoc power leveling The tree was again lonely and sad. One hot summer day, the boy returned and the tree was delighted. “Come and play with me!” the tree said.
aoc power leveling,
  “I am sad and getting old.aoc power leveling I want to go sailing to relax myself. Can you give me a boat?” “Use my trunk to build the boat. You can sail and be happy.” So the boy cut the tree trunk to make a boat. He went sailing and did not show up for a long time.
Final Fantasy XI GIL,
  Finally,Final Fantasy XI GI the boy returned after he left for so many years. “Sorry, my boy. But I don’t have anything for you anymore. No more apples for you.” the tree said. “ I don’t have teeth to bite.” The boy replied. “ No more trunk for you to climb on.” “I am too old for that now.” the boy said. “I really want to give you something…the only thing left is my dying roots.” The tree said with tears. “I don’t need much now, just a place to rest. I am tired after all these years.” The boy replied. “Good! Old tree roots are the best place to lean on and rest. Come here, please sit down with me and have a rest.” The boy sat down and the tree was glad and smiled with tears…
aion kinah,
  This is a story of everyone.aion kinah The tree is our parent. When we were young, we loved to play with Mom and Dad… When we grow up, we leave them, and only come to them when we need something or when we are in trouble. No matter what, parents will always be there and give everything they could to make you happy. You may think that the boy is cruel to the tree but that's how all of us are treating our parents.
บันทึกการเข้า